Een ontmoeting met 'El Sexto'
- Sorry, no translation available -
11 November 2013 | Kunstgalerij OPEN, Leiden |52 aanwezigen

 

Op maandagavond 11 november 2013, had het WDO een hele bijzondere gast uitgenodigd. De Cubaanse graffiti artiest/kunst-activist Danilo Maldonado Machado (30), ook wel bekend als “El-Sexto” vond in zijn korte bezoek aan Nederland de tijd om met ons in gesprek te gaan over zijn werk. De avond vond plaats in kunstgalerij OPEN, waar op dat moment het project “de Openbaarmoeder” werd geëxposeerd. Er hingen rode doeken langs het plafond en en de muren, wat de ruimte een gemoedelijke sfeer gaf. Omdat Danilo geen Engels sprak en wij de avond vloeiend en duidelijk wilden laten verlopen, was Paolo, een Chileense Masterstudent, aanwezig die deze avond als vertaler fungeerde. De avond werd geopend door een welkomstwoord van Maarten Vreeburg, die deze avond de discussieleider was.

 

Danilo was met behulp van Justitia et Pax, een organisatie die zich nationaal en internationaal inzet voor het bevorderen van respect voor mensenrechten, naar Nederland gekomen om zijn werk te kunnen exposeren. De avond begon met een kleine presentatie waarin Danilo een korte introductiefilm toonde en waarna hij zichzelf aan de groep voorstelde. Hij vertelde dat hij met ons in gesprek wilde gaan om ons te vertellen wat er in Cuba gebeurt en om onze vragen te beantwoorden over zijn kunst en de situatie in Cuba. Door middel van zijn kunst, uit Danilo zijn frustratie en afkeer tegen de Cubaanse regering en het gebrek aan vrijheid van meningsuiting in het land. Dit zijn de centrale thema’s die in zijn kunst terug te vinden zijn. Op zijn lichaam heeft Danilo Cubaanse geëxecuteerde anti-overheidsdemonstranten getatoeëerd die hij toonde. Deze permanente vorm van kunst heeft hij op zijn lichaam gezet uit respect voor deze mensen en als statement naar de overheid dat deze kunstwerken, in tegenstelling tot zijn graffiti-werken, niet afgepakt kunnen worden.

 

Tijdens de pauze werd er gevraagd of Danilo misschien een kleine demonstratie kon geven van zijn werk. Hij kreeg een wand ter beschikking in een kamer naast de ruimte waar wij zaten, waar hij zijn graffiti-handtekening heeft geplaatst. Na de pauze, nam iedereen weer plaats en werd de sessie vervolgd.

 

In Cuba wordt Danilo’s kunst door de overheid als ‘crimineel’ beschouwd en hij is hierdoor zelf ook meerdere malen gearresteerd. Ondanks de controversie die in Cuba ontstaan is rondom zijn kunst, schuwt Danilo zich niet voor zijn werk en blijft hij hiermee doorgaan om zijn boodschap over te brengen naar het volk. Er werden zowel informatieve als kritische vragen gesteld, over de vorm van zijn kunst, de methode van het overbrengen van zijn boodschap en zijn boodschap zelf. Hier kwamen enkele vragen naar boven, waarom hij bijvoorbeeld heeft gekozen voor een geweldloos protest of waarom hij geen andere methodes gebruikt voor zijn boodschap. Danilo beantwoorde dit door duidelijk te maken dat hij pleit voor een vredige boodschap, omdat het idee dat geweld tot iets beters leidt haaks staat op zijn eigen visie. Daarnaast liet hij weten dat hij in eerste instantie een kunstenaar is en dat zijn kunst een middel is om zijn mening en zijn visie uit te drukken. In zijn optiek is er een sprake van gestructureerde politieke censuur in Cuba, die de vrijheden van het volk inperkt. Zijn kunst gebruikt hij hierdoor als satire om de gezagvoerders te bespotten.

 

De naam “El-Sexto”(de zesde) verwijst naar vijf Cubaanse helden, waarbij El-Sexto naar de zesde held van Cuba verwijst. De laatste vraag die hem daarom werd gesteld was of Danilo zichzelf als een held beschouwt. Hij sloot de avond af met zijn laatste antwoord: “Ik ben geen held. De mensen van Cuba, het volk, dat zijn de helden. Ik ben slechts één stem van het volk.”

Deze avond waren we in het gezelschap van een gevarieerd publiek. Deze bestond uit een groep antropologiestudenten uit Leiden, enkele beheerders van de kunstgalerij, een groep studenten van de Universiteit van Amsterdam en nog meer geïnteresseerde mensen die deze avond aanwezig wilde zijn. De format van de avond bestond uit een vraag en antwoord-format. Ondanks dat er een enkeling uit het publiek Spaans sprak, moesten alle vragen en antwoorden vertaald worden, waardoor het verloop van het gesprek iets minder vlot verliep. Dit is de avond gelukkig niet ten slechte gekomen. Na het gesprek, kon iedereen nog even een drankje halen om nog na te praten of om Danilo eventueel nog vragen te stellen als daar nog behoefte naar was.