Kamerkroegentocht
- Sorry, no translation available -

1 april | Faculteit Sociale Wetenschappen | 17 aanwezigen

 

Op woensdag 1 april vond de WDO Kamerkroegentocht plaats. Met z’n zeventienen gingen we van kamer naar kamer waarbij op elke kamer een stelling werd beargumenteerd, en bij elke kamer was voor ieder een biertje. Het doel was om in een gezellige sfeer maatschappelijk of wetenschappelijk relevante discussies te houden.

 

De avond begon bij de Faculteit der Sociale Wetenschappen waar, met het eerste biertje, de avond aan de groep werd voorgelegd. Daarna gingen we naar de eerste kamer waar de eerste casus besproken werd: “Een vrouw die bij Charlie Hebdo werkte, en die net haar dochter had opgehaald van school werd geconfronteerd door twee bewapende mannen die haar de ‘keuze’ gaven om òf te zeggen hoe ze Charlie Hebdo binnen konden òf haar dochtertje te vermoorden als ze zou zwijgen. Wat was moreel gezien een correcte keuze?” Deze casus resulteerde in een heel interessante speculatieve, meer dan een morele, discussie.

 

Bij de tweede kamer ging de casus over ‘property rights’: tot wie een stuk land zou moeten behoren en welke criteria bepalen welke partijen daar wel of geen recht ophebben. Het was een hypotethische casus die zich richtte op bewoonde Romeinse ruïnes. De context van de casus zelf werd heftig geoperationaliseerd, gevolg was dat het liet zien welke details en complicaies een legaal geaccepteerd verdrag met zich mee kan nemen: gezien voor elk detail een andere wetgeving geldig zou kunnen zijn.

 

Bij de volgende kamer ging de casus over het hervormen van het onderwijsstelsel: jongeren zouden niet voor hun ‘algemeen’ niveau in een school geplaatst moeten worden, maar dat ze hun individuele vakken zouden kunnen volgen op een niveau die bij hun vaardigheden past. Gezien ik in Italië ben opgegroeid was dit een hele boeiende discussie, die wat inzichten bracht in de Nederlandse maatschappij.

 

De laatste stelling ging over het vluchtelingenbeleid in Nederland en hoe vluchtelingen opgevangen zouden kunnen worden door het land. Dit resulteerde in een heel goed beargumenteerde top-down discussie, het doel van de discussie was meer om over de problematiek te reflecteren dan er een oplossing voor te vinden. Ook al zouden bij zo’n casus de (mogelijke) gevoelens van de betrokkenen, bijvoorbeeld de vluchtelingen, meer meegenomen moeten worden, het is daarop dat veel vluchtelingen hun beslissingen in het land van aankomst op baseren.

 

De tocht eindigde bij Café Odessa waarbij de kamerkroegentocht zich aansluitte bij de Itiwana borrel en de deelnemers zich verder konden verdiepen in de stellingen, of zich tot meer luchtige onderwerpen konden richten en de rijke discussies konden laten bezinken.