'Clash of Civilizations' Pubquiz

21 oktober 2015 | Café de Odessa | 30 aanwezigen

 

Op een grauwe woensdagavond kwamen de Leidse antropologiestudenten bijeen in Café Odessa voor de jaarlijks terugkerende WDO Pubquiz. De miezerige regen projecteerde een post-apocalyptische sfeer op de buitenwereld die in schril contrast stond met de euforie die in het gezellige kroegje aan de Hoge Woerd van de talrijke gezichten afspatte. Men maakte zich in alle vrolijkheid klaar voor een strijd die zich nog lange tijd door de gelederen van het WDO zou doen echoën: een Clash of Civilizations was aanstaande.

 

Vijf teams werden gesmeed die zich tot de tanden bewapenden om absolute winst en niets minder dan winst tot realisatie te brengen: Team 'Out', gevuld met antropologische veteranen; 'Woehoe', een dynamisch team met extremistische trekjes; team 'Spirit' – pun intended; en twee teams – 'Maisha' en 'Antro...polo!' – waarvan de gelederen volledig opgemaakt werden uit melkmuiltjes, edoch de laatste onder leiding van gevreesd strateeg Jemma 'de Jouster' Middleton. Dit waren de teams die onder het juk van de structurele macht van Michael Iyob en Marit Jansen – de mysterieuze jury die zich laat vergelijken met de illuminati van weleer – zouden strijden om de felbegeerde prijs: een pot snoep en twee pitchers bier.

 

De eerste veldslag voltrok zich aan de hand van fastfood en franchise, popsterren en pieten, terrorisme en telefoongebruikers. Hoe heten de aanhangers van boyband One Direction? Hoe is het alcoholverbruik van Androidgebruikers? Hoe oud is Digimon? Het waren de vragen die de strijd deden losbarsten. Tijdens de tweede veldslag nam de strijd een andere vorm aan, een geraffineerder spel deed zijn intrede. Beeldvorming was de nieuwe kwintessens: beeldvorming van rappers, sprookjes en films, van kranten, banken en vrijheidsstrijders. Welke beelden werden verstoten en welke werden omarmd in de strijd om de pitchers? Choose your image, but choose wisely...

 

Na een kort staakt-het-vuren hervatte de strijd zich met een verhevigd fanatisme. Opzwepende melodieën tijdens de muziekronde deden de derde veldslag oplopen tot een kookpunt. 'The times they are a changing', 'everywhere is war', 'people killing, people dying', teksten die het conflict richting een explosief einde stuurden. Een einde dat aantrad met de Stelling ronde. Een verhitte redeneringsstrijd barstte los waarbij thema's als Wilders, baklava en mannen met baarden niet geschuwd werden.

 

Ironisch genoeg blijft men na elke strijd afhankelijk van, zoals gezegd, de structurele machten des aards. Zo ook bij de pubquiz werd geen enkel team ontzien; de minuten des oordeels waren nabij. Scherp als een samoerai zwaard, maar met profetische rechtvaardigheid toonde de jury zich een waardig dirigent. Na bedachtzame afweging wist het team 'Woehoe' tot de terechte winnaar te bekronen. Lof, eer, snoep en bier vielen hen ten dele, een geslaagde afsluiting van een geslaagde Clash.

 
Symposium 'Rethinking Development: Armoede in een Tijd van Duurzaamheid'

19 mei 2015 | Studentencentrum Plexus Spectrumzaal | 80 aanwezigen

 

Op dinsdag 19 mei werd het symposium ‘Rethinking Development: Armoede in een Tijd van Duurzaamheid’ georganiseerd. Een bijzondere avond om meerdere redenen. Ten eerste werd deze activiteit georganiseerd middels een samenwerking tussen het WDO en de Educom van Itiwana. Deze bijzondere samenwerking heeft er toe geleid dat er meer mankracht voor handen was dan gebruikelijk in een commissie. Ten tweede was het een bijzondere avond omdat de avond in het teken stond van de Millennium Development Goals die dit kalenderjaar zijn vervallen en herformuleerd in de vorm van de Sustainable Development Goals. Een divers panel discussieerde onder begeleiding van Maarten Kuijpers (Bureau Wyser) vanuit verschillende perspectieven met elkaar en met het publiek over wat er goed en fout ging en over wat de aankomende SDG’s te bieden hebben.

Het symposium werd ingeluid door een introducerend praatje door Gabi Spitz. Als voormalige antropologiestudente in Leiden en huidige onderzoekster bij NCDO bracht zij het publiek op een heldere wijze op de hoogte van de huidige stand van zaken omtrent ontwikkelingshulp. Vervolgens volgde er een kritisch betoog door Marina Diboma (Senior Project Manager bij het Netherlands-African Business Council) waarin zij beargumenteerde waarom ontwikkelingshulp afgeschaft zou moeten worden. Dit betoog leidde in de panel tot een verhitte discussie waarbij Jan van der Ploeg duidelijk maakte dat hij een dergelijk standpunt “totale nonsense” vindt.

De tweede helft werd ingeluid door Rolph van Der Hoeven (docent bij ISS The Hague). Hij ging dieper in op het totstandkomingsproces van de SDG’s en legde uit waarom deze naar zijn mening een verbetering waren op de Millenium Development Goals. Na deze presentatie volgde er wederom een paneldiscussie, al was deze ietwat minder verhit doordat er over de grote lijnen een consensus leek te bestaan over Rolph’s argument. De avond werd afgesloten met een luid applaus, een bedankje voor de sprekers en een gezellige borrel waarbij iedereen nog even kon napraten.

 
Arbeiders in buitenspelpositie: Mensenrechten en het WK voetbal

9 maart 2015 | Diaconaal Centrum de Bakkerij | 27 aanwezigen


Met het WK in Brazilië net achter de rug – een knappe derde plaats (!) – 
kijken we weer uit naar het volgende Wereldkampioenschap in 2018. Ondanks alle plezier 
die wij beleven tijdens deze toernooien is het niet meer dan terecht om stil te staan bij de 
schaduwzijde(n) die deze spektakels met zich meebrengen. Het WK voetbal dat in 2022 in 
Qatar zal plaatsvinden heeft op dit moment al de benodigde kritiek ontvangen. Samen met 
Ries Kamphof (auteur “Nederlanders en het WK voetbal”), Michel Riemersma (onderzoeker 
Profundo) en Jan Willem Dol (Amnesty International) schenen we licht op één van de 
grootste kritieken op dit moment, namelijk de mensenrechtenschendingen van arbeiders 
rondom dit grote sportevenement.


In 2013 heeft Michel Riemersma een rapport opgesteld over de arbeidsproblemen bij het 
WK voetbal in Brazilië. Als eerste spreker schetste hij kort de problematiek die 
plaatsvond en de oorzaken die hieraan ten gronde lagen. Zo werden arbeiders gedwongen om 
voor lage lonen te werken in ongezonde en onveilige werkomstandigheden, wat in sommige 
gevallen geresulteerd heeft in dodelijke ongevallen. Daarnaast vertelde Michel hoe de FIFA 
als wetgever een wetgeving heeft afgedwongen die het mogelijk maakte om concurrenten 
van haar marketingpartners op non-actief te zetten. Er werd duidelijk hoe de FIFA een 
bepaalde machtspositie kan vergaren doordat zij lucratieve evenementen opzetten.


Ries Kamphof belichtte zijn bevindingen uit een opinieonderzoek dat hij onder Nederlanders 
had uitgevoerd. In dit onderzoek peilde hij Nederlanders over de sociale, economische en 
ecologische effecten van de organisatie van een WK voetbal en wat hun houdingen waren 
tegenover de verantwoordelijke organisatoren, sponsors en voetballers. Hieruit bleek dat het 
Nederlanders voornamelijk om het voetbal en het ‘oranje-gevoel’ ging, maar dat zij zich bewust waren van de economische ongelijkheid en armoede die het WK met zich meebrengt. Ondanks dat sport voor de meeste Nederlanders op nummer 1 staat, moesten organisatoren, sponsors en sporters volgens hen verantwoordelijkheden nemen in het beschermen van mensenrechten en het klimaat.


Ten slotte vertelde Jan Willem Dol hoe hij als campagnecoördinator bij Amnesty 
International betrokken is bij het in kaart brengen van mensenrechtenschendingen. Hierbij 
trok hij het onderwerp iets breder en betrok hij ook andere grote sportevenementen, zoals 
bijvoorbeeld de Olympische Spelen. Hier leerden we dat deze evenementen jaren van te 
voren gepland en toegekend worden aan een gastland, waardoor het niet meer mogelijk is 
om deze te ontkennen. Jan Willem legde uit hoe Amnesty de problematieken aan het licht 
brengt, mensen informeert en druk uitoefent op overheden om mensenrechten te 
waarborgen in hun land. Hij benadrukte in zijn slotwoord dat men op de hoogte moet zijn 
van de mensenrechtenschendingen die plaatsvinden, omdat mensen uiteindelijke de macht 
hebben om veranderingen realiseren.


Na deze drie zeer informatieve lezingen kon iedereen nog even gezellig naborrelen om met 
de sprekers en onderling nog over de besproken onderwerpen te praten.

 
WulaVogelVeldwerkAvond

28 mei 2015 | Café De Grote Beer | 16 aanwezigen

 

 

In een land hier ver vandaan, waar heel veel paleisjes staan...

 

waren eens vier masterstudenten, die vertelden over hun spannende veldwerkmomenten

Op een mooie zomeravond vond in café de Grote Beer de jaarlijkse WulaVogelVeldwerkAvond plaats. Dit jaar geheel in het thema ‘sprookjes’. De avond begon met Repelsteeltje. Masterstudent Elva Lilja werd door de koning ondervraagd en vertelde daarna aan de koning een prachtig verhaal over haar avonturen in het verre IJsland. In IJsland werd zij door haar naam en het feit dat zij IJslands spreekt vaak aangezien voor IJslandse en hier heeft ze uiteindelijk ook haar voordeel mee gedaan. Elva Lilja had de hulp van Repelsteeltje helemaal niet nodig, ze raadde zijn naam en Repelsteeltje knalde uit elkaar.

 

Na Repelsteeltje was het tijd voor Ali Baba. De veertig rovers hadden schat en masterstudent Anna in een grot verstopt, maar Ali Baba was stiekem aan het spieken toen de rovers dit deden. Met de magische spreuk ‘Sesam open u’, opende Ali Baba de grot om vervolgens te vragen wat voor schat Anna eigenlijk was. Na een ondervraging vertelde Anna een verhaal van onmeetbare waarde, de daadwerkelijke schat. Anna was in Ghana geweest en had hier van alles meegemaakt. Vooral de gebruikte tampons die vervolgens door de honden uit het dorp werden gevonden spraken tot de verbeelding bij het publiek.

 

Na een pauze was het volgende sprookje uit het boek van vader Wulabraham het welbekende Sneeuwwitje. De dwergen met helium-hoge stemmetjes ondervroegen toekomstig masterstudent Eva die zij aantroffen in hun huis. Eva was in Tanzania geweest voor stage. Met een stukje over albino’s in Tanzania is zij nog op de Nederlandse televisie geweest, wel met enigszins vertraging want toen de aardbeving in Nepal plaatsvond bleek er in de geplande uitzending geen plaats meer te zijn voor het nieuws uit Tanzania.

 

Na Sneeuwwitje was het tijd voor Roodkapje. Roodkapje vroeg wolf en masterstudent Sacha het hemd van het lijf. Sacha was in Nepal geweest en had hier toch wel iets droevigs meegemaakt. Haar lievelingskip aan wie zij behoorlijk gehecht was geraakt tijdens veldwerk werd speciaal voor haar geslacht, nadat zij naar de stad was gegaan voor ontspanning, maar zei dat dit was voor contact met haar docent die tevreden was over haar werk. Volgens Sacha had de kip wel bijzonder lekker gesmaakt.

 

Na de verhalen van de masterstudenten werden de masterstudenten met het jaarlijks terugkerende ritueel welkom terug op Nederlandse bodem geheten. Voor de masterstudenten stond er een bak met Nederlandse aarde waar ze hun voeten in konden zetten en was er kaas, drop, haring, jenever en een joint.

 

De WulaVogelVeldwerkAvond was een mooie afsluiter van een wat ons betreft geslaagd WDO-jaar.

 

...en ze leefden nog lang en gelukkig.

 
Kamerkroegentocht

1 april | Faculteit Sociale Wetenschappen | 17 aanwezigen

 

Op woensdag 1 april vond de WDO Kamerkroegentocht plaats. Met z’n zeventienen gingen we van kamer naar kamer waarbij op elke kamer een stelling werd beargumenteerd, en bij elke kamer was voor ieder een biertje. Het doel was om in een gezellige sfeer maatschappelijk of wetenschappelijk relevante discussies te houden.

 

De avond begon bij de Faculteit der Sociale Wetenschappen waar, met het eerste biertje, de avond aan de groep werd voorgelegd. Daarna gingen we naar de eerste kamer waar de eerste casus besproken werd: “Een vrouw die bij Charlie Hebdo werkte, en die net haar dochter had opgehaald van school werd geconfronteerd door twee bewapende mannen die haar de ‘keuze’ gaven om òf te zeggen hoe ze Charlie Hebdo binnen konden òf haar dochtertje te vermoorden als ze zou zwijgen. Wat was moreel gezien een correcte keuze?” Deze casus resulteerde in een heel interessante speculatieve, meer dan een morele, discussie.

 

Bij de tweede kamer ging de casus over ‘property rights’: tot wie een stuk land zou moeten behoren en welke criteria bepalen welke partijen daar wel of geen recht ophebben. Het was een hypotethische casus die zich richtte op bewoonde Romeinse ruïnes. De context van de casus zelf werd heftig geoperationaliseerd, gevolg was dat het liet zien welke details en complicaies een legaal geaccepteerd verdrag met zich mee kan nemen: gezien voor elk detail een andere wetgeving geldig zou kunnen zijn.

 

Bij de volgende kamer ging de casus over het hervormen van het onderwijsstelsel: jongeren zouden niet voor hun ‘algemeen’ niveau in een school geplaatst moeten worden, maar dat ze hun individuele vakken zouden kunnen volgen op een niveau die bij hun vaardigheden past. Gezien ik in Italië ben opgegroeid was dit een hele boeiende discussie, die wat inzichten bracht in de Nederlandse maatschappij.

 

De laatste stelling ging over het vluchtelingenbeleid in Nederland en hoe vluchtelingen opgevangen zouden kunnen worden door het land. Dit resulteerde in een heel goed beargumenteerde top-down discussie, het doel van de discussie was meer om over de problematiek te reflecteren dan er een oplossing voor te vinden. Ook al zouden bij zo’n casus de (mogelijke) gevoelens van de betrokkenen, bijvoorbeeld de vluchtelingen, meer meegenomen moeten worden, het is daarop dat veel vluchtelingen hun beslissingen in het land van aankomst op baseren.

 

De tocht eindigde bij Café Odessa waarbij de kamerkroegentocht zich aansluitte bij de Itiwana borrel en de deelnemers zich verder konden verdiepen in de stellingen, of zich tot meer luchtige onderwerpen konden richten en de rijke discussies konden laten bezinken.

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 Volgende > Einde >>

Pagina 1 van 7